Kapı açılmıyor
Meğer ben çalmıyor sanmışım
Harp ve sulh yanlış dizilmiş
Suç ve ceza diyecekmişim
Sakarlığımdan medet uman dolap kapağı
Seni de faşizme emanet ettim
Yolu yok her akşam döküleceğiz yapraklarımızdan
Yalpalayan kalbe üflettiğiniz alkolmetre
Her gün iki kez yanlış gösterecek saati
Ruhsat arasına sıkıştırdığımız para da pul olacak
Yangın kalacak geriye
Onu da rüzgâr alıp götürecek
İşte böyle hesap soracağız kendimizden
Alkış sırası geldiğinde
Çıkmayacağız sahneye
Enlem ve boylam arasına sıkışmış her nefeste
Yeni bir nefes icat edeceğiz
Bile isteye kıracağız diktatörün diktasını
Devrim olmuş gibi sevineceğiz
İnadımızı tutan her gölgeye, her sese
Sarhoş naraları atarak geçeceğiz şehrin meydanlarından
Yeşil parkalarımızı çıkarıp
Kadın elbiselerimizi giyeceğiz.
