Gül’ için
Bir Gül’ için bir mevsim yaktım
Kabahati benimdir
“Sedefini sevdim ben senin”
Sözü benimdir
Şimdi girdiğim bu imtihandan
“can kırığı” düştü karneme
Gene beklemeye kaldım
Kederi benimdir
Bir Gül’ için
Bir ömür yaktım
Sebebi senindir.
Gün için
“En çok gözlerindeki boncukları sevdim”
Sözü senindir
Şimdi baktığım her şey
Ürperiyor
Kederi senindir
Valiz yandı
İki mahalleden iki yüz kaldı geriye
Biri aynasıyla ödeşir
Diğeri kırar yüzünü aynalarda
Söz biter sular çekilir
izin kalır
Boşluğu benimdir.
Gül’ ve Gün için
“Havasız ve metruk bir kalbin
Son nefeseydin
İyi ki geldin
Keşke gitmeseydin”
Hiç yorum yok :
Yorum Gönder