kanatları çarpa çarpa uzaklaşan ayrılık!
ne
kadar yalnızsınız...
kalbimin dayanacak hali kalmadı
başımı göğe çevirip susuyorum
seçemiyorum en son hangi yıl
sevmiştim sonbaharı
yüzüm eskidi de ondan mı
elbiselerim buruşuk
yoksa bildiğim bir şey var da
kendimden mi saklıyorum?
mahlas bu. yoksa inanırdım, seni
sevdim
bu yüzden yolunda değil işler
bizi var eden şeylerde rüzgâr var
geceyi üzerimize salan
ve yalın bir ayrılığı
dehşetle kucaklayan
ah paradoks! ah benim kalabalık
kavalyem
hayatı karmaşık edebilmek için daha
çok
hız katabilmek için çözülüşüme sana
ihtiyacım var
melekler gökkubbede ağlaşıyor
kediler tüylerini parlatıyor
aşk izdiham
kanatlarında
öksüz meltemler uıyuyor
anlamak için uğraşıyorum
evin ışıklarını sönük buluyorsan
olgunlaşmamış tenin reddediliyorsa
sana rağmen
kalbin rıhtımlardan geçer,
vapurkalkmaz
tenhalığını yineleyerek
aldırma, seni sevdim.
aldatmayı öğrendiğimden beri
söylüyorum:
seni sevdim
kırgın değilim
metruk bir çocukluk geçirdim
ilgisi olabilir, düşünüyorum
en çok seni severken ölmek istedim
Hiç yorum yok :
Yorum Gönder