Herkesin bir Ara-lığı var
Oradan girersin içeriye
Bazen çıkarsın
Bir öfkenin, hüznün, tebessümün
Büyüyüp küçüldüğü, daralıp genişlediği
O Ara-lık
Ansızın göğsünde bitiverir
Avuçlarında
Yakar seni
Durduk yere üşütür
Her şeye ulaşan Ara-lıktır çünkü
Mümkün kıldığı gibi imkânsıza el açar
Aynı anda yokuşun aşağısı ve yukarısıdır
Kolayına gelen zoruna gider
Ve bir bakıma Ara-lık
Çıkmaz sokaklar güzelidir
Tenhaları sever
İhtimalin Ara-lığa dönüşmesi
Andır
Aralık başı, demiştim
“Bir şey olacak”
Elimden tut!
Bir şey olacak!
