itiraf



konuşma:
adımlarım yüzüne yaklaştı.
vakit yok, ikimiz de biliyoruz.
gözlerin güz sesinde.
hiçistemiyorum.
şalteri indiren boynum kıldan ince.
çeliğe yatan bakışların:
“yaşasın mücadelemiz, kahrolsun faşizm”
ikisi de ben değilim. yüzüne yaklaşan adımlarım
manyetosu boyundan büyük işlere.

günlük: tırnak yeme alışkanlığımı kaybettim


anı:
hangimiz suçluyuz
açıkdenizde yelkenkanatlı martılar
gökyüzünde siskeser bir lacivert
yüzünde parıltısı ay akşamlarının

sonraya bir var, öncem küçük sıradanlıkları hayatın
her adım ikiye katlar bileklerimdeki yangını
kül olur ömrüme
            aramızda tutmayan zaman


ölümünden sonra:
yaklaşmaz olsaydın o kente.
umuttutan, dalgakıran, yürek ağartan sesinde
sen yoksun bilmiş ol.

yine de sevebilirim
yürüyebilirim
evlenirim, çocuğum olur, adı adın olur bağışlanırım
geçerim önünden kan tutmaz çığlık vermez yapının
hatırlarım acelesini boynunun



Hiç yorum yok :

Yorum Gönder

Blog Arşivi